انقراض واژه ای است که انسان ها کمتر جرأت می کنند در باره گونه حیاتی خود به کار برند. تصور این که یک ویروس ناشناخته یا یک انفجار اتمی نسل بشر را برای همیشه منقرض کند ، چندان دور از ذهن نیست اما ما ترجیح می دهیم این تصورات ترسناک را به داستان های علمی- تخیلی بسپاریم و خودمان با خیال راحت زندگیمان را بکنیم. اما اگر مقامات سیاسی به ما خبر دهند چیزی به پایان جهان ، به آخر زمان نمانده است و بحرانی غیرقابل کنترل زمین را در خود می بلعد ، چه کار خواهیم کرد؟

شاید زن و مردی را از گونه حیاتی خود برگزینیم و آنها را سوار یک سفینه فضایی کنیم تا بتوانند نسل بشر را ادامه دهند. سؤال اول این است که این زوج سعادتمند چه کسانی خواهند بود؟ قهرمانان ورزشی ، ستاره های سینما یا سیاستمداران؟ شاید هم بشر ترجیح دهد برندگان جایزه نوبل یا هنرمندان و نویسندگان نسل او را ادامه دهند (اگر چه بسیار بعید به نظر می رسد).

سؤال دوم: آیا معیاری برای انتخاب برترین گونه حیاتی در دست داریم؟